Sylvia Oostveen

Sylvia Oostveen-Wacanno deelt als docent kennis uit de praktijk met studenten
Sylvia Oostveen-Wacanno is al sinds 1995 huidtherapeut en heeft haar eigen praktijk in het gezellige De Meern. Een ‘dorpspraktijk’ zoals zij het noemt. 10 jaar geleden merkte ze dat ze een uitdaging nodig had en is ze les gaan geven op de Hogeschol Utrecht. Door haar werk op de HU is ze voor haar gevoel een betere huidtherapeut geworden; weg met die tunnelvisie en meer klinisch redeneren.

Laten we bij het begin beginnen; waarom huidtherapie?
“Na de middelbare school wilde ik heel graag fysiotherapeut worden. Dus dat ben ik gaan doen. Maar ik haalde mijn eerste jaar niet en begon te twijfelen; vind ik dit wel echt zo leuk? Ik ben toen verder gaan kijken en kwam huidtherapie tegen. De opleiding zag er toen wel anders uit dan nu hoor! Ik denk dat we met een groep van 10 of 12 waren. Ik studeerde in 1995 af. Toentertijd startte iedereen meteen een eigen praktijk, er waren gewoonweg te weinig huidtherapeuten om ergens in loondienst te gaan werken. Ik kom uit een ondernemersgezin dus dat hielp mij wel om ook voor mezelf te beginnen.”

En nu combineer je het werken in de praktijk met een baan op de HU?
“Ja, ruim 10 jaar geleden kwam de vraag of ik les wilde geven op de HU. Ik had eerst mijn twijfels, maar zodra ik het werk ging doen wist ik dat het een goede keuze was. Door mijn kennis over te dragen aan anderen kwam ik erachter wat ik zelf allemaal wist! Het is heel leuk om je kennis uit de praktijk te delen met de studenten en vind ik het supermooi om de studenten te zien groeien. En ik ging kritischer naar mijn eigen handelen kijken. Ik merkte dat ik door de jaren heen een soort tunnelvisie had ontwikkeld.”

Een tunnelvisie, kun je dat uitleggen?
“Ik merkte dat ik veel deed zoals ik het ‘altijd’ deed. Steeds op dezelfde manier. Door mijn werk op de HU ben ik alles gaan herzien. Waarom doe ik het zo, is er ook een andere manier? Hoe kan het ook? Als een student vraagt waarom je iets op een bepaalde manier doet kun je niet zeggen; omdat ik het altijd zo doe. Dan moet je gaan beredeneren waarom je iets doet. En die vraag ben ik mezelf ook meer gaan stellen. Hierdoor ben ik gegroeid als huidtherapeut.”

Het werk op de HU zorgt dus voor een brede blik?
“Ja, dat klopt. Maar ook het werken met mijn collega binnen mijn praktijk en het begeleiden van stagiaires helpt daarbij. Iedereen doet het toch weer net even anders of met een andere visie. Daar kan je van leren. Reflecteren op je eigen handelen, daar word je een betere huidtherapeut van.”

Ooit overwogen om te stoppen met je werk in de praktijk en je alleen te focussen op de HU?
“Oh nee! Het zou kunnen hoor, er is genoeg te doen op de HU. Maar ik hou van mijn werk in mijn praktijk. De combinatie werkt voor mij goed. Ik vind huidtherapie een prachtig vak! Ik hou ervan om zelf de behandelingen uit te voeren, ik ben echt een praktijkmens. Nee, dat zou ik niet willen missen. Zelfs niet na al die jaren! Ik werk fijn samen met mijn collega Manon en ik heb geen ambitie om verder te groeien. De kwaliteit hoog houden, dat vind ik belangrijker.”

Een blik op ons ledensysteem leert ons dat je al 27 jaar NVH lid bent. Waarom ben jij lid van de NVH?
“De NVH is belangenbehartiger voor ons allemaal. Dat is gewoon belangrijk in mijn ogen. Zonder ons geen NVH, maar wij hebben de NVH ook nodig. Hoe meer leden hoe beter. Naast dat de NVH de belangen van de huidtherapeut behartigt, zorgt het ook voor verbinding. Het is goed om de koppen bij elkaar te steken en kennis te delen. Zoals met scholingen, de kwaliteitskring en het congres.”

Wat is er nog meer veranderd sinds jouw beginjaren als huidtherapeut?
“Het vak is veel bekender geworden, veel meer mensen weten wat een huidtherapeut is. En dat maakt het samenwerken ook makkelijker. Ik heb korte lijntjes met de huisartsen hier in de buurt. Informatie uitwisselen is ook veel makkelijker geworden door het elektronische verkeer. Maar ook met de dermatoloog, fysiotherapeut, thuiszorg en wondverpleegkundige werk ik vaak samen. We stellen elkaar vragen of bekijken samen een casus. Samen kun je echt meer voor elkaar krijgen.”

Er is veel veranderd, maar jouw enthousiasme voor het vak is onverminderd groot lijkt het.   
“Ja, 100%. Ik hou van mijn vak. Ik zou niet anders willen!”

Wat wil je nog aan je collega-huidtherapeuten meegeven?
“Blijf alert op je eigen handelen. Ga niet stug door op de manier waarop je iets altijd deed. Maar reflecteer en pas aan waar nodig. Zo waarborg je de kwaliteit en houd je het leuk en uitdagend voor jezelf. En verder is het belangrijk om te doen wat je leuk vindt. Houd vooral plezier in het werk dat je doet.”

sylvia.png